आठवणी

कोंब ते कणीस कित्येक पदर

कोवळे ते जून चढती अस्तर

एकट्या दुकटया धरतात फेर

फुल ते निर्माल्य संपे सरणावर

सुखाची दुःखाची एकेक किनार

सुखाची मिरवते दिमाखात पदरावर

दुःखाची ठेवली कोंबून उरात

सुरकुत्या घड्या तीस हजार

सुखाच्या दुःखाच्या ह्या उतरंड्या 

ठेवल्या जपून मनात कांडया

मनाच्या तळाशी ठेवल्या बांधून

तरीही उलतात जखमा खांडून 

जगतात त्या सुखलेल्या पिंपळपानात 

फुलतात त्या मोरपिसात 

अडकतात त्या फोटोच्या चौकटीत 

चढतात त्या शेवटी भिंतीवर