पाहून माझे छुमछुमते झुबे
स्मरण होते मजला तुझे
नसे तो वर्ण धमक पिवळा
मधूनच दिसतो शुभ्र पांढरा
नसे तो आवाज किनरा
परी स्पर्श तो मऊ हसरा
नसे जपण्याची व्यर्थ काळजी
असे हजर नाजूक पाकळी
किती केल्या मी तुझ्या कुडया
कानात बसवल्या त्या बुगडया
दुमडून पाकळ्या केल्या अंगठया
रुतवून काटा बसवल्या फिरक्या
कशी विसरू मी चाफ्या तुला
बालपणीच्या ह्या गोड खुणा
No comments:
Post a Comment