नकोच लिहू अशा रडव्या कविता
नकोच मांडूस स्त्रीत्वाच्या व्यथा
नकोच करूस स्त्रीत्वाचा बाऊ
नकोच अशी मागे मागे
राहु
अगं आई अगं आई
नकोच शोधू जग काय म्हणेल
नकोच शोधू मी काय करेन
नकोच मांडूस व्यर्थ चिंता
नकोस चिंतूस कशी जळेल चिता
अगं आई अगं आई
उठ अशी ,जशा उठल्या ज्वाला
लिहि असे, जे जगतील साऱ्या स्त्रिया
जग अशी , दुःखालाही वाटेल हेवा
रहा अशी , रोजच आनंदाचा ठेवा
अगं आई अगं आई
बघ असे , सुंदर निसर्गाचा
कुंचला
पळ अशी ,कमीच पडावी हरणाची चपळता
खा अशी , रोजच सुखाचा मेवा
दिस अशी , अप्सराही करतील हेवा
No comments:
Post a Comment