बहर 2

आईच्या घरासमोरच एक वड आहे . लाल बुंद छोट्या छोट्या फळांनी तो मागे लगडला होता . पटकन जावून खाऊन टाकावी अशी ती फळे . डोळ्याचे पारणे फिटावे असे ते सौंदर्य . पण तेव्हा हे लिहायचे राहून गेले .
अजून एक , मी राहते त्या बिल्डींगच्या मागे रस्ता आहे आणि घरे . तिथल्या एका घरात समोर छोटीशी , अगदी पाच बाय एक एवढीच जागेत झाडे लावलीत . अगदी रस्त्यातच . पण एवढी छान रातराणी फुलली होती , रात्री मंद सुवास यायचा . आख्खं झाड कळ्यांनी लगडले होते . आता रोज खूप छान सुवास येणार म्हणून खूप खुशीत होते पण दुसऱ्या दिवशी ऑफिसमधून घरी आले आणि आख्खं झाडच तोडून टाकले होते आणि ती छोटीशी बाग बोडकी झाली . असा फुललेला बहर , तोडू कसा वाटला असेल त्या माणसांना . हळहळले माझे मन . माझे जावूदे . एवढे दिवस वाट पाहून स्वतःच्या फुलांना स्वतासकट मुळापासून तुटताना काय काय वाटले असेल त्या रातराणीला . माणसाचा स्वार्थी घाव कोठे पडेल काहीच सांगता येत नाही . निसर्ग असा बहर अगदी मनापासून उपभोगतो . माणसाला काहीच मनापासून उपभोगता येत नाही .
अजून एक चाफा गावाकडून येताना शेतात पहिला . निष्पर्ण झालेला चाफा फुलानी अक्षरशः लगडला होता . फुलांना फुलवण्यासाठी त्यांना पानांची गरज नव्हती , सृष्टीचे चक्र मानून पानगळ झेलतात पण फुलतात ,गंधित करतात आसमंत . कोणतीही परिस्थिती आली तरी त्यात बदल नसतोच. … किती शिकण्यासारख आहे निसर्गाकडून .
अजून कोणती कोणती फुले फ़ुललित . बोगनवेली तर अक्षरश: उधळण करत आहेत रंगांची . पूर्वी नव्हत्या काही त्यांच्यात एवढे रंग . पण शेजारच्या झाडाबरोबर क्रॉस ब्रीडिंग करून त्यांना एवढे रंग आलेत … माणूस तर माणसामाणसात जातीपातीच्या तट्टाणे लावून बसलाय .
आंब्याचा फिकट पिवळा मोहर मोहरलाय , त्याचा सुगंध अहाहा . अशीच शेवगा , कडुलिंब फिकट पिवळ्या रंगाची .
मोगराही तुरकाटी होतो पण फुलतो ह्याच काळात . मदनबाण म्हणतात त्याला लोक … एवढा सुगंध .मदनबाण नाव सार्थ करतो .
गुलाबी रंगाची किती फुले फुलली आहेत . फिकट गुलाबी रंगापासून गडद गुलालासारखे रंग आहेत .पण नावे काही माहित नाहीत त्यांची . लहानपणी काळा भोवरा खेळायचा तो तेवढा ओळखता आला . फिकट गुलाबी फुले आणि निष्पर्ण झाड . असेच भोवरया सारखे अजून एक झाड ,त्याला नारंगी फ़ुले. काही झाडांना अशी गुलाबी फुले आहेत ज्यांच्या पाकळ्या केसासारख्या आहेत . मधेच पिवळा आणि कडेने गुलाबी केसासारख्या रेषा .
अगदी डार्क पिवळी फुले जिच्या कळ्या आम्ही काढून टच टच वाजवत होतो पण नाव नाही माहित . अगदी बिट्ट्या पण पिवळ्या फुलांनी लागडलयात .
फिकट जांभळ्या रंगाची पण फुले गुलमोहरासारख्या झाडाला आलीत . गुलमोहराचा बहर तर काय वर्णावा . आख्खे झाडच केशरी.
अगदी आपला लाडका क्रिसमस ट्री ही खास राणी रंगाच्या उलट्या लोंबनाऱ्या फुलांनी लगडलाय .

अजून परवा काकीच्या माहेरी गेले होते तेव्हा मिरीचे झाड पहिले . काळ्या मिऱ्या झाडाला एवढ्या सुंदर दिसतात . आदि त्यांचे हिरवे घड लागतात , नंतर पिकताना मिरचीच्या लाल कलरचे घड होतात. एवढे सुंदर दिसतात . मस्त .
एवढ्यावरून -- निसर्ग बहरलाय हो…. एवढ्या उन्हाच्या झळा सोसून , निष्पर्ण होवूनही फुलांचे देखणेपण मिरवतोय . गळलेल्या पानांची ना खंत करतोय ना उन्हाच्या झळा लागतात म्हणून कुरकुर करतोय . तर अशीच बहर आपल्याही आयुष्यात येवुदे .