दुःखाचा अधिकार

उगा बसुनी मऊ गादीवर
अश्रू ढाळीत त्या मरणावर
आठवणींचा जागवत जागर
रडण्यास मजला वेळ नाही
कारण
हे वेड पांघरून झोपण्यास मजकडे गादीच नाही

नुसते खावून बसून कोपऱ्यात
ताट लोटून आयते जगण्यात
बसून बसून सांधे दुखण्यात
दुःख करण्यास मजला वेळ नाही
कारण
माझ्या घरात धान्याचा दाणाच शिल्लक नाही
होते नव्हते सर्व गेले
जबाबदारीचे ओझे झाले
काळ पाहून डोळे सुखले
मित्रमेळे निघून गेले
आसवे ढाळीत बसण्यास मजला सवड नाही
कारण
माझ्या लेकरांची हातातोंडाची गाठच पडणार नाही
नसे गोंजारणारे ते प्रेमळ हात
नाही उरला पातेल्यात भात
करावीच लागेल काही सुरवात
पैशाची माझ्याकडे दमडी नाही
कारण
दुःखाचा मला अधिकारच नाही
©ज्योती पवार